Ky vend është i mbushur me natyrë dhe me ndjenjë komuniteti. Vendosëm që ky ishte vendi ku donim të rrisnim fëmijën tonë. Jam e emocionuar por edhe e frikësuar: spitali më i afërt është 250 kilometra larg. Për çdo vizitë tek mjeku ose tek mamia duhet të hipi në anijen që vjen këtu

Në vitin 2024, një vajzë e re, Elle Duffy, la karrierën e saj në gazetari për t’u shpërngulur në Ishullin Rum, në Hebridet, në perëndim të bregdetit të Skocisë, së bashku me bashkëshortin e saj, dhe të vendosej në bujtinën e ishullit.

Aty madje vendosën të krijojnë familjen e tyre, megjithëse spitali më i afërt ndodhet rreth 250 kilometra larg.

Ajo e tregoi historinë e saj për BBC-në dhe noa.al juaj sjell të shqipëruar: “Po jetoj në një ishull pranë bregut perëndimor të Skocisë dhe jam shtatzënë.

Në këtë ishull jetojnë vetëm 40 njerëz dhe ky është fëmija i parë që ka lindur këtu pas pesë ose gjashtë vitesh. Prandaj të gjithë janë shumë të entuziazmuar.

U shpërngula në ishullin Rum vitin e kaluar, pasi e vizitova vetëm një herë dhe u dashurova menjëherë me të. Kështu që erdha këtu me burrin, morëm një shtëpi dhe që atëherë jetojmë këtu.”

“Ky vend është i mbushur me natyrë dhe me ndjenjë komuniteti. Vendosëm që ky ishte vendi ku donim të rrisnim fëmijën tonë. Jam e emocionuar por edhe e frikësuar: spitali më i afërt është 250 kilometra larg. Për çdo vizitë tek mjeku ose tek mamia duhet të hipi në anijen që vjen këtu. Më kanë marrë gjak ndërsa isha shtrirë në kabinë, me anijen që lëkundej. Ndonjëherë, mjekët vijnë në shtëpi. Kur jeton në një vend kaq të izoluar, duhet të mendosh pak më shumë.”

Gjatë javës që priste të sillte fëmijën në jetë, planifikonin të largoheshin të mërkurën për në tokë, 250 km tutje, por të hënën ajo ndjeu se foshnja po vinte.

“I telefonova mamisë dhe i shpjegova si ndihesha. Ajo më tha: ‘Mendoj se duhet të largohesh menjëherë nga ishulli’. Rreth një orë më vonë ishim në traget, gati për të lënë ishullin.”

Si përfundim çifti e priti fëmijën e tyre më 1 nëntor, me operacion të menjëhershëm cezarian, në një spital në Inverness. Tani janë kthyer te shtëpia në ishull dhe pohojnë se janë “shumë të lumtur”.

Ja përkthimi i plotë në shqip, me gjuhë të qartë, konkrete dhe të rrjedhshme:

“Djali ynë erdhi pas një nate plot tension – dhe është i përsosur”

Ai është këtu. Dhe është i përsosur. Nuk e dija se ishte e mundur të isha kaq e lumtur. Kjo ndjesi e gëzimit të pastër, të pakushtëzuar dhe admirimit për një qenie kaq të vogël – është shumë përtej asaj që kisha imagjinuar se do të ishin momentet e para të mëmësisë.

Bebi Cailean erdhi në jetë më 1 nëntor. Udhëtimi nuk ishte i lehtë – larg së qeni i tillë. Madje bën që largimi ynë gjysmë-dramatik nga shtëpia në Isle of Rum disa javë më parë, nga frika se mos më kapnin kontraksionet, të duket i parëndësishëm.

U paraqita në spital javën e kaluar për një kontrolle tjetër, sërish sepse ato goditje të forta me të cilat isha mësuar ishin zbehur paksa gjatë një pasditeje të ftohtë të së martës. Aty u mor vendimi që të fillohej me lindje të induktuar, vetëm pak ditë para datës sime të pritjes. /noa.al