Sot bëhen plot 9 vite nga vdekja e Ardit Gjoklajt, 17-vjeçarit që humbi jetën tragjikisht më 7 gusht 2016 në landfillin e Sharrës. Një vdekje e dhimbshme, e mbuluar me heshtje institucionale, me akuza të rënda për fshehje të provave dhe për drejtësi të manipuluar. Asnjë zyrtar nuk është ndëshkuar për atë që ndodhi. Dhe emri i Erion Veliajt, kryebashkiak në atë kohë, as nuk u përmend kurrë si përgjegjës institucional, ndonëse Bashkia e Tiranës kishte kontraktuar kompaninë që punësonte fëmijë të mitur për punë të zezë.

Vrasje në mes të plehrave, e fshehur nën “të mirat e punës”
Arditi ishte punësuar nga kompania “3R”, e kontraktuar nga Bashkia e Tiranës për menaxhimin e mbetjeve në Sharrë. Ai punonte në kushte të tmerrshme, pa kontratë, pa sigurime, pa mbrojtje. Në mes të natës, trupi i tij u gjend i shtypur nga një fadromë. Autopsia e konfirmoi: goditje në kokë, gjoks dhe gjymtyrë. Celulari i tij i thyer u gjet i ngulur në kraharor.

Fillimisht u tentua të manipulohej opinioni publik. Disa media shpërndanë versionin se Arditi ishte vrarë jashtë dhe trupi i tij ishte sjellë te landfilli. Ndërsa Bashkia heshti. Veliaj, që vetëm pak muaj më parë mburrej publikisht se si “kjo kompani i jepte punë të rinjve”, nuk bëri asnjë reagim për humbjen e jetës së një të mituri.

Drejtësia që nuk erdhi kurrë
Çështja u mbyll me dy të akuzuar, të cilët u shpallën të pafajshëm. Gjykata e Tiranës vendosi se nuk kishte prova që Arditi ishte shtypur nga një fadromë. Njëri prej të pandehurve, Edmond Kollari, u dënua vetëm për drejtim automjeti pa leje. Asnjë hetim për kompaninë, asnjë përgjegjësi për Bashkinë, dhe mbi të gjitha, asnjë hetim për Erion Veliajn, i cili asokohe ishte autoriteti që promovonte punësimin në atë vend si një sukses të administratës së tij.

Avokatja Gylsen Zhllima, në një deklaratë publike, tha: “Në Sharrë u vra një fëmijë dhe autori politik është Bashkia e Tiranës. Askush nuk mban përgjegjësi për një jetim që u vra për bukën e gojës.”

Gazetari Bledian Koka, së fundmi, ka kërkuar publikisht hetim penal për Veliajn, duke e akuzuar për ndërhyrje në procesin e drejtësisë. Ai ka deklaruar se Veliaj i dha tenderë familjarëve të një prokurori për të mbyllur dosjen, dhe se përgjegjësia e tij për humbjen e një jete nuk është zbehur as pas 9 vitesh.

Shoqëria nuk harron
Edhe pse institucionet heshtën, shoqëria civile dhe mediat e pavarura nuk e lanë të harrohet Arditi. Çdo vit, më 7 gusht, emri i tij rikthehet në qendër. Në rrjetet sociale, njerëzit shkruajnë “Ardit Gjoklaj nuk harrohet”, “Veliaj s’u dënua”, “Drejtësia për Arditin mungon”. Këto janë thirrje që nuk kanë gjetur përgjigje, por që mbeten një kujtesë publike se vdekja e tij ishte një krim i pandëshkuar.

Ndërkohë, vetë Erion Veliaj është sot në paraburgim për çështje të tjera korruptive. Por jo për vdekjen e Arditit.

Një përvjetor i hidhur
9 vite më vonë, prindërit e Arditit nuk kërkojnë më premtime. Ata kërkojnë vetëm një gjë: drejtësi. Dhe kjo fjalë, edhe sot, vazhdon të mos ketë asnjë kuptim për rastin e djalit të tyre.