Unë kam 63 vjet. Nuk turpërohem për moshën time, por kjo nuk do të thotë që njerëzit e huaj mund të më quajnë të moshuar, plakë apo gjyshe. Vetëm nipërit dhe mbesat mund të më quajnë gjyshe, dhe jam krenare që jam gjyshe. Fjalët “gjyshe” kur vijnë nga goja e një të afërmi kanë një vlerë të veçantë. E mbaj mend që u ndjeva e prekur për herë të parë kur dëgjova nga nipi fjalën e shumëpritur “gjyshe”. Por kjo nuk u jep të drejtë të huajve të më quajnë gjyshe apo plakë. Nuk do të lejoj askënd të më trajtojë me mosrespekt. Njëherë, kur i thashë një shitësje që nuk jam gjyshe për të, ajo më bërtiti dhe më tha:

„A mund të të quaj ende vajzë, gjyshe? Si dua, ashtu të quaj dhe nuk kam nevojë për këshilla nga ju! Hidhuni shpejt dhe mos i mbani njerëzit me ankesat tuaja!”

I përgjigja: „Nuk ka nevojë të më quash vajzë, por mund të më quash grua? Dhe mos u bëj ashpër, ki pak turp, unë nuk të ofendova.” Grua, dhe jo e moshuar, kështu duhet t’u drejtohen njerëzit e huaj grave në moshën time. Po, e di që jam gjyshe, por jam gjyshe vetëm për nipërit dhe mbesat e mia. Ajo e tha fjalën „gjyshe” me një përbuzje të tillë, sikur donte të më ofendonte ose të më poshtërsonte. Më e dhimbshme është se pas meje në radhë ishin gra të moshës time që u shprehën të shqetësuara, duke thënë se pse jam kaq e shqetësuar.

Për pak sa nuk qava nga ofendimi, si një vajzë e vogël. Refuzova blerjet dhe shkova në një dyqan tjetër. Nëse ne vetë nuk e respektojmë veten, çfarë mund të kërkojmë nga të tjerët? Do të doja që edhe të tjerët të silleshin me respekt ndaj vetes dhe moshës së tyre.

Nuk do ta lejoj askënd të më ofendojë dhe të më poshtërojë. Edhe në moshën nëntëdhjetë vjeçare do të jem grua ose zonjë, por jo e moshuar. Fjala „gjyshe” për mua lidhet me diçka të vjetër, me plehra. Të rinjtë harrojnë se një ditë ata vetë do të plaken dhe do të bëhen pensionistë. Cili është shembulli që ata i japin brezit të ri? Edhe ne dikur ishim të rinj dhe nuk u lindëm si pensionistë,