Një burrë amerikan me emrin James Taylor ecte çdo ditë rreth 32 kilometra për të shkuar në punë, sepse nuk kishte makinë dhe nuk mund të përballonte transportin publik.
Ai punonte në një kompani që ofronte shërbime pastrimi dhe shpërndarjeje. Një ditë, një oficer policie e pa duke ecur natën vonë në rrugë, e ndaloi për ta pyetur pse ishte në këmbë në atë orë.
Pasi dëgjoi historinë e tij — që po shkonte në punë pas shumë orësh ecjeje vetëm për të mos humbur turnin — oficeri u prek shumë nga përkushtimi dhe vendosi ta ndihmonte. Disa ditë më vonë, polici organizoi një mbledhje fondesh (ose në disa versione bleu vetë një makinë të përdorur) dhe ia dhuroi atij burrit që të mos ecte më çdo ditë.
