Tiranë, 2 nëntor 2025 – Kryeministri Edi Rama mbajti një fjalim të gjatë dhe prekës në ceremoninë shtetërore të homazheve për ish-kryeministrin dhe themeluesin e Partisë Socialiste të Shqipërisë, Fatos Nano.

Në fjalën e tij, Rama vlerësoi figurën e Nanos si njeriun që i dha Partisë Socialiste “frymën e re dhe bazat e modernitetit politik”, duke theksuar se pa të, kjo forcë politike “nuk do të ishte aty ku është sot”.

“Në selinë e partisë qëndron një foto e tij, që për mua është pamja më domethënëse,” – tha Rama.“Askush nuk mund të vërë në dyshim se kontributi i tij për Kosovën dhe për shqiptarët e rendit në rreshtat e historisë së nderit të Shqipërisë.”

Kryeministri kujtoi gjithashtu periudhën e vështirë kur Fatos Nano u persekutua dhe kaloi 4 vite në burg, si dhe rikthimin e tij në krye të qeverisë së vendit:

“Rindërtoi shtetin nga zeroja pas katrahurës rrafshuese të vitit ’97, duke u përballur me një opozitë që shkoi deri në sulme të armatosura ndaj institucioneve dhe ndaj tij fizikisht.Kjo nuk është dita për të shkruar historinë e Fatos Nanos, por për t’i dhënë lamtumirën.Do të më mungojë komunikimi ynë si shoferi i turnit të parë me shoferin e turnit të dytë për të njëjtën makinë, këshillat e tua që vinin të qëruara mirë, duke më ndihmuar për të vënë pikën mbi ‘i’.”

Më tej, Rama u ndal në kujtimet personale me Nanon, duke përmendur edhe mënyrën si është ndjerë pas lajmit të ndarjes së tij nga jeta:

“I thonë një fjalë: vdis, pa të të dua!Sa do të doja i dashur Fatos, të uleshim sonte në një nga ato darkat tona të viteve të fundit, e t’i kalonim deri vonë në atë ‘revistën tonë’ të ngjarjeve e personazheve të ndryshëm, tërë ç’u tha e çfarë u shkrua për ty që prej se doli lajmi se ti ike përgjithnjë.Po sa të paskan dashur e admiruar, mor burrë i dheut!Edhe ata që të vunë shkopinj nën rrota, mezi pritën sapo morën vesh se nuk do t’i hapësh më sytë.Edhe ata që të kallën në burg, e që të lëshuan për vite të tëra të zezat e gjuhës shqipe, veç ta shihje si t’i kanë qëndisur fjalët… plasja më vjen!”

“Më ra puna e vështirë e të parës lamtumirë që i jepet të parit kryetar, themelues të familjes sonë.Teksa rrotullohesha me sy anë e përqark faqes së bardhë në ekran, m’u ndërmend ajo historia jote me vdekjen e Mao Ce Dunit.Mu duk vetja si ai drejtori i Metalurgjikut që do të njoftonte vdekjen e kryetarit.”

Në përfundim të fjalës së tij, Edi Rama përmblodhi marrëdhënien e tij me Fatos Nanon dhe ndikimin që ai pati në rrugëtimin politik të vendit:

“Njeriu që ikën sot pa kthim nga Tirana ku lindi e bëri histori, është një rast tejet i veçantë për t’u përcjellë me fjalët e rastit pa u bërë qesharak.Me Fatosin ne ndamë, thyem dhe rindamë bukë.Por historia jonë, zhvilluar mes ekstremesh – nga birësimi im në familjen socialiste – ka vend vetëm për një fakt: nëse jam sot unë zëdhënësi i hidhërimit të familjes socialiste, kjo lidhet me intuitën e kryetarit, kur shtëpia e socialistëve nuk qe ajrosur ende nga era e së shkuarës.”

Në mbyllje, Kryeministri Edi Rama tha fjalët që ngjallën emocion te të pranishmit:

“Mos vdeksh kurrë, Fatos Nano!”