Kur mjeku i Erland Bo-s i tha të ngrihej nga divani dhe të bëhej më aktiv, ai nuk e imagjinonte kurrë se kjo do ta çonte në ditën më me fat të jetës së tij.

Hobi i tij i ri, kërkimi me detektor metali, jo vetëm që i dha mundësi të bënte ushtrime, por gjithashtu e çoi drejt një zbulimi të jashtëzakonshëm — një nga gjetjet më të mëdha të arit në histori.

Norvegjezi bleu një detektor metali dhe filloi të eksploronte terrenin e ashpër të një ishulli jugor në Norvegji. Në fillim, kur pajisja e tij dha sinjal, ai mendoi se kishte gjetur thjesht monedha çokollate të mbështjella me letër alumini. “Mendova se ishin monedha çokollate,” tha ai, duke e quajtur përvojën “krejtësisht të pabesueshme”.

Erland, i cili në fëmijëri kishte ëndërruar të bëhej arkeolog, e bëri zbulimin në tokën e një fermeri. Pasi kishte kërkuar gjatë gjithë ditës dhe po bëhej gati të kthehej në shtëpi, detektori filloi të bënte zhurmë në një kodër. Ai menjëherë kontaktoi arkeologët, të cilët morën përsipër kërkimin.

Sipas raportimeve, u gjetën nëntë varëse, tre unaza dhe dhjetë rruaza ari — një zbulim që u cilësua si “gjetja e arit e shekullit” në Norvegji. Ekspertët thanë se gjetje të tilla janë jashtëzakonisht të rralla. Thesari do të ruhet dhe do të ekspozohet në muze.

Dizajnet në medalionet e gjetura përfaqësojnë një kalë nga mitologjia nordike, duke e bërë zbulimin edhe më të veçantë. Këto varëse ari, të njohura si “brakteate”, datojnë rreth vitit 500 pas Krishtit, gjatë periudhës së migrimeve në Evropë.

Sipas ekspertëve, këto objekte ishin pjesë e një varëseje luksoze, e punuar nga mjeshtër të aftë dhe e veshur nga njerëz me pushtet. Simbolet në to shpesh përfaqësojnë sëmundjen dhe vuajtjen, por edhe shpresën për shërim dhe jetë të re.

Zbulime të ngjashme janë shumë të rralla, dhe një i tillë nuk ishte bërë në Norvegji që nga shekulli i 19-të. Arkeologët besojnë se thesari mund të ketë qenë i fshehur për t’u mbrojtur ose si një ofertë për perënditë në kohë të vështira.

Sipas ligjit norvegjez, si zbuluesi ashtu edhe pronari i tokës do të shpërblehen për gjetjen, megjithëse shuma nuk është bërë e ditur. Objektet e lashta konsiderohen pronë shtetërore dhe duhet të dorëzohen.

Një gjë është e sigurt — nëse Erland nuk do të kishte vendosur të ngrihej nga divani atë ditë, ky thesar do të kishte mbetur i fshehur përgjithmonë, do t’iu jemi mirenjohes nese do te na ndihmonit që të mirmbajmë faqen vetëm duke shtypur(mbi foton) që ndodhet më poshtë.Faleminderit për mirkuptimin SHQIPE