Një tjetër histori e rëndë tronditi Shkodrën dhe gjithë opinionin publik, pasi 27-vjeçari Brisildo Stankoja i dha fund jetës në kulmin e rinisë së tij. Pas këtij akti tragjik nuk fshihej varësia apo problemet e zakonshme që shoqërojnë raste të tilla, por një ndjenjë e thellë dëshpërimi dhe mungese shprese për të ardhmen.
I riu kishte ëndërruar të largohej drejt Gjermanisë për të ndërtuar një jetë më të mirë, por refuzimi i vizës për punë duket se u kthye në goditjen që e rëndoi psikologjikisht deri në fund tragjik.
Ngjarja ka rikthyer edhe njëherë debatin e fortë mbi gjendjen sociale dhe ekonomike në Shqipëri, ku shumë të rinj ndihen të bllokuar mes papunësisë, pagave të ulëta dhe mungesës së perspektivës. Për shumë prej tyre, emigrimi shihet si e vetmja rrugë për të ndërtuar një jetë normale, ndërsa çdo derë e mbyllur perceptohet si fundi i çdo shprese. Kritikat janë drejtuar ndaj institucioneve dhe politikave shtetërore, të cilat sipas reagimeve publike nuk kanë arritur t’u japin të rinjve siguri, mbështetje dhe besim për të ardhmen në vendin e tyre.
Humbja e 27-vjeçarit nuk shihet vetëm si një tragjedi personale apo familjare, por si një alarm i fortë për gjendjen emocionale dhe sociale të rinisë shqiptare. Shumë qytetarë shprehen se kur një i ri arrin në pikën ku humbet besimin tek jeta, përgjegjësia nuk mund të mbetet vetëm individuale. Varfëria, mungesa e mundësive, pasiguria ekonomike dhe ndjenja e braktisjes nga shteti po krijojnë një klimë dëshpërimi që po rëndon çdo ditë më shumë mbi të rinjtë shqiptarë.
