Australia është në shok pasi katër anëtarë të së njëjtës familje u gjetën të vdekur në një periferi të Perthit, në një rast që autoritetet po e hetojnë si vrasje-vetëvrasje.

Trupat e Jarrod Clune, 50 vjeç, partneres së tij Maiwenna Goasdu, 49 vjeçe, dhe dy djemve të tyre adoleshentë autikë, Leon, 16 vjeç, dhe Otis, 14 vjeç, u gjetën të premten në mëngjes në shtëpinë e familjes në Mosman Park.

Policia beson se dy djemtë u vranë nga prindërit e tyre, të cilët më pas i morën jetën vetes. Shërbimet e urgjencës u thirrën në orët e para të mëngjesit pasi një kujdestare që ndihmonte rregullisht fëmijët të cilët kishin autizëm të rëndë telefonoi kur mbërriti për një vizitë të planifikuar dhe nuk mundi të kontaktonte familjen.

Kujdestari thuhet se gjeti një shënim në banesë me një paralajmërim që thoshte “Mos hyni” dhe udhëzime për të telefonuar autoritetet. Kur oficerët hynë në shtëpi, ata gjetën të katër anëtarët e familjes, si dhe dy qentë dhe macen e tyre, të vdekur. Trupat u gjetën në vende të ndara dhe autoritetet thanë se vdekjet nuk dukeshin të dhunshme dhe nuk u përdorën armë.

Detektivja e vrasjeve, Jessica Securo, tha të premten se “edhe pse hetimi është ende në fazat e hershme, çështja po hetohet si vrasje-vetëvrasje”. Të shtunën, u raportua se një shënim i dytë, që besohet të jetë një letër,

i kishte çuar hetuesit në përfundimin se ishte një vrasje-vetëvrasje , pasi dyshohet se përshkruante plane për financat e familjes dhe sugjeronte se prindërit kishin vendosur t’i jepnin fund jetës së tyre dhe jetës së fëmijëve të tyre.

Autoritetet nuk e kanë konfirmuar ende mënyrën e vdekjes, por pamjet ajrore të dronit duket se tregojnë atë që duket të jetë njolla gjaku në pjesën e pasme të shtëpisë.

Një zëdhënës i Policisë së Australisë Perëndimore nuk pranoi të komentonte mbi imazhet, duke i thënë Daily Mail se “çështja mbetet nën hetim dhe nuk mund të bëhen komente të mëtejshme”.

Policia tha gjithashtu se dy djemtë po përballeshin me “ sfida të rëndësishme shëndetësore”, ndërsa raportet thanë se ata kishin humbur fondet qeveritare për të mbështetur njërin nga fëmijët.

Një mik i ngushtë i familjes tha se çifti ishte ndjerë gjithnjë e më i izoluar dhe i pambështetur, duke theksuar se diagnozat e fëmijëve e kishin bërë jetën e përditshme “jashtëzakonisht të vështirë dhe të kërkuar”.

Duke iu referuar Skemës Kombëtare të Sigurimeve të Aftësisë së Kufizuar , ajo vuri në dukje se ata “shpesh ndiheshin të izoluar, të pafuqishëm dhe të braktisur nga familja, miqtë, shërbimet mbështetëse, shkollat, NDIS, sistemi shëndetësor dhe shoqëria në përgjithësi”.

Dy djemtë, ashtu si babai i tyre, ndiqnin Christ Church Grammar, një nga shkollat ??private më prestigjioze të Perthit.

Një mësuese që i njihte fëmijët tha se ende po përballej me tragjedinë, duke lënë lule jashtë shtëpisë së familjes. Leon pritej të diplomohej vitin e ardhshëm, tha ajo, gjë që “tregoi se sa larg kishte arritur”.

Ajo vuri në dukje se fëmijët ishin regjistruar në një shkollë me nevoja të veçanta që i mbështeste ata, duke shtuar se Christ Church Grammar nuk kishte provuar të ishte një shkollë e përshtatshme.

Otis thuhet se u përjashtua rreth dy vjet më parë, një çështje për të cilën shkolla nuk komentoi konkretisht, duke u kufizuar në një deklaratë të përgjithshme mbështetjeje për familjet në zi dhe respekt për hetimin.

Miqtë dhe anëtarët e komunitetit i shprehën nderimet në mediat sociale, ndërsa shprehën zemërim për mungesën e mbështetjes së mjaftueshme nga NDIS,