Fallxhoret dhe mjekët popullorë kanë gjetur terren dhe po bëjnë kërdinë me qytetarët, sidomos ata që besojnë verbërisht në gjëra të tilla. Në një emision televiziv shfaqen disa raste dhe bisedat e zhvilluara janë nga më të çuditshmet. Por më hata fare janë recetat që jepen për zgjidhje nga sheqeri deri tek ‘kapja për lesh koke’.

Fallxhorja në Qerret të Lushnjes

Qytetarja – Mirë se të gjeta!

Fallxhorja – Si je? Si kalove?

Qytetarja – Mirë!

Fallxhorja – Ça halli ke me burrin ti?

Qytetarja – Shkoj mirë, kur vjen puna te krevati në darkë, nuk do. Shkoj e prek, e përkëdhel…

Fallxhorja – Hë, hë!

Qytetarja – Si me ta thënë troç tani, nuk i ngrihet. Po kjo u bë kohë e gjatë dhe nuk është tani si muhabet dhe hajt po ia lëmë stresit, ose…

Fallxhorja – Sa keni të martuar?

Qytetarja – 9 vjet e gjysëm dhe mund të kemi me këtë situatë, ndoshta rreth 3 vite të themi.

Fallxhorja – Emri jot?

Qytetarja – Ana!

Fallxhorja – Po burri?

Qytetarja – Selim!

Fallxhorja – Ky është i lidhur, është i lidhur.

Qytetarja – Si është i lidhur?

Fallxhorja – I bllokuar, që mos të.., mos të bëjë kontakt. Magji me një fjalë.

Qytetarja – Ka magji?

Fallxhorja – Hë, hë…

Fallxhorja – E di Selimi, që ke ardhur këtu ti sot?

Qytetarja – Jo!

Fallxhorja – Po si do ia bësh ti?

Qytetarja – Si? Si qysh do ia bëj?

Fallxhorja – Ai ka nevojë që të hajë sheqer, do bëj fërgesë.

Qytetarja – Pse s’ia bëj dot unë ato, pa i thënë gjë Selimit?

Fallxhorja – Dëgjo tani këtu! Ke tre ditë, që do marrësh pak sheqer dhe do ta hedhësh këtu! Një sot!

Qytetarja – Hë, hë, po!

Fallxhorja – Një nesër!

Qytetarja – Po!

Fallxhorja – Një pasnesër!

Qytetarja – Po!

Fallxhorja – Këto duhen bërë paradite!

Qytetarja – Po!

Fallxhorja – Ehh, acaroheni haheni për hiçgjë. Debatet e tuaja, llafet e tuaja më kupto… 3 ditë do hani sheqer nga ky! Ditën e tretë do marrësh spërkatje nga krevati ku flini! Po jo lart, merre poshtë! Dy të spërkatur edhe nxirre në rrugët pa u kuptuar! E mban mend?

Qytetarja – Po, po!

Fallxhorja – Do vazhdosh këtë dhe do shikosh edhe do komunikojmë prapë!

Qytetarja – Ok! (I jep 5 mijë lekë) Shumë faleminderit!

Një tjetër qytetare shkon tek një fallxhore në Pajovë, pasi i shoqi ka një lidhje tjetër. “Këshilla” e parë e bamirëses është, që ta tundë mirë për flokësh rivalen.

Qytetarja – Si jeni?

Fallxhorja – Ça halli ke?

Qytetarja – Burri ka një tjetër. E kam kapur vetë.

Fallxhorja – Ka tjetër?

Qytetarja – Hë, hë..!

Fallxhorja – Sa kalamaj ke ti?

Qytetarja – Dy. Si t’ia bëj, pa mirë?!

Fallxhorja – Aty, aty! Ku të vesh? Ku të ikësh? Bjer mua një robë, ça i ke atij me atë tjetrën! Ajo me burrë është?

Qytetarja – Ajo me burrë.

Fallxhorja – Paska tjetër ai nën dyshek, qëni i mutit! Nuk e kape prej lesh koke atë buçen njëherë më?

Qytetarja – Eh, po…!

Fallxhorja – Qysh, epo…?

Qytetarja – Ta kisha kapur atë unë, po…

Fallxhorja – E kapje, e tundje njëherë, tundje! Nuk të pëlqen burri jot buçe, më? Të më ndash fëmijët nga babai i vet? E tundje më njëherë, e tundje! Bjere mua! (Fotografinë)

Fallxhorja – Gomari, po s’qenka as i ri, o..!

Fallxhorja – Nuk do t’i kërkosh atij: Jo ti këtu, ti aty, se ftofet burri nganjëherë fare, kur ju thua kshu e të ikën fare.

Fallxhorja – Unë të kam lëndosur ty. Pikë! Unë e di dhe mund të mos bëhet as për një femër të huaj, përveçse me … gruas së vet.

Qytetarja – Këtë, ku ta vë?

Fallxhorja – Futja në jastik, brenda!

Qytetarja – Në regull! Sa të detyrohem?

Fallxhorja – Nuk ka me detyrim.

Qytetarja – Jo, jo! Më thuaj, sa të detyrohem!

Fallxhorja – Hajt me këmbë të mbarë!

Qytetarja – Faleminderit! Shumë faleminderit!

Shëruesi në Floq (Cërrik)

Qytetarja – Si kaluat?

Shëruesi – Për kë e ke?

Qytetarja – Për vjehrrën!

Shëruesi – Ça e quajnë?

Qytetarja – Më ka gjetur belaja.

Shëruesi – Ça e quajnë?

Qytetarja – Hatixhe!

Shëruesi – Ça problemi, ça kërkon?

Qytetarja – Më ka futur në sherr me burrin. Ka 15-vjet, që i ka vdekur burri i vet, rri me ne në Itali. Kemi qenë bukur e mirë.

Shëruesi – Atje është, rri me ju ajo?

Qytetarja – Me ne.

Qytetarja – Dy rrugë ka, ose do ndahem unë nga burri, ose do martoj vjehrrën!

Shëruesi – Jo, jo, larg qoftë! Jo!

Qytetarja – Epo, do martoj vjehrrën, pra!

Shëruesi – Ka pretendime?

Qytetarja – Më ka lodhur, më futi në sherr.

Shëruesi – Të ka lodh po…

Qytetarja – Burri as fle më me mua, asnjë gjë!

Shëruesi – Ti se ke mirë burrin njëherë, në rradhë të parë.

Qytetarja – Po burri ka qenë për mrekulli, po prej asaj është bërë…

Shëruesi – Epo është bërë prej asaj, po nuk di t’i ndaj gjërat ai, t’i vendosë pikën mbi “i”, ti none e ke këtu vendin, këtu s’ke të drejtë të hysh! E ka ai fajin, që s’i jep rrugë as kështu as ashtu! Duhet me ia thënë nja dy llafe. Çfarë kuptimi ka kjo? Që fut në sherr dynjanë?…

Qytetarja – Aman më ndihmo, ta martoj!

Shëruesi – Ana ti regulloje këtë! Mbaje me vete këtë në të zezë! Kjo e ka me ty të gjithë sherrin, nuk ka me të tjerët.

Shëruesi – Këtë fute kështu, siç e ke, pa emër!

Qytetarja – Ok! Po s’është se kontrollon aq ajo.

Shëruesi – Kur të shkosh në shpi, hiqe këtë letrën me një dorë edhe rregullo trekëndëshin e vogël.

Qytetarja – Ok! Kjo është për vjehrrën?

Shëruesi – Kjo është për burrin, vjehrra ka vetëm sheqerin.

Qytetarja – Ta martoj, se më nxiu jetën!

Shëruesi – Merre këtë!

Qytetarja – Vjen burri, s’fle me mua, se…

Shëruesi – Sheqerin bëja asaj, që…,në forma të ndryshme! Merr ndonjë rrobë tënden, merr edhe gjysmë kilogramë sheqer, merr edhe një rrobë të burrit!

Qytetarja – Në rregull!

Shëruesi – Në rregull!

Qytetarja – Ok!

Shëruesi – Po i more asaj ndonjë rrobë kështu, e vesh ajo?

Qytetarja – Po mo, i vesh.

Shëruesi – E vesh, merri e një kshu ti! Sille këtu pastaj!

Qytetarja – A do ta martoj?

Shëruesi – Do ikësh një me ti.

Qytetarja – Sa të detyrohem?

Shëruesi – Asnjë gjë. Këtu s’jemi në Pazar, po ik ashtu! Këtu je për hall, s’jemi për mall!

Qytetarja – Shumë faleminderit! Të rujt Zoti! Faleminderit!

Shëruesi – Hajde këtu në orën 5 të mëngjesit!

Qytetarja – Ok!